Tradycja Biblijna w języku
Do Ewangelii wg św. Łukasza - przypowieść o Łazarzu nawiązuje A. Mickiewicz we fragmencie "Ksiąg narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego":
-oba teksty są przypowieścią
-najczęściej używane spójniki to "i" oraz "a". Spójniki te często rozpoczynają wypowiedzi nie sygnalizują współrzędnego stosunku treściowego między kolejnymi wypowiedzeniami lecz je tylko mechanicznie łączą, np. "( ) ujrzał z daleka Abrahama i Łazarza na łonie jego. I zwołał."
-ma miejsce odwrócenie tradycyjnego szyku np. zamiana kolejności rzeczownika i określającego go zaimka lub przymiotnika np. "duszy swej" zamiast swej duszy
-ma miejsce odwrócenie tradycyjnego szyku w zdaniu - orzeczenie na pierwszym miejscu, np. "Żył pewien człowiek bogaty..."
-ma miejsce również przesunięcie dopełnień i okoliczników przed orzeczenie "Ty męki cierpisz"
-przewaga zdań złożonych współrzędnie "Umarł żebrak i aniołowie zanieśli go na łono Abrahama"
Tekst A. Mickiewicza w stosunku do fragmentu Ewangelii jest utworem, w którym zastosowano stylizację biblijną:
Stylizacja biblijna - zabieg polegający na celowym wprowadzeniu do wypowiedzi literackiej (rzadziej publicystycznej, dziennikarskiej i innych) elementów stylu biblijnego; stylizacja tego rodzaju może obejmować tylko słownictwo i frazeologię bądź też realizować się we wszystkich warstwach wypowiedzi, przede wszystkim w sposobie konstruowania zdań.